Kurtgirmez ama çıtır girer. Biz Aspeg'in çıtırları olarak (Ali hoca öyle der.) bugün ilk olarak dünyanın merkezine (aşağı doğru yani) seyahat ettik.Tabii bunu yapamadan Kastamonu köylerinde bolca beslendik.. (Hmmmm... Kavurma, Pilav, Salata. Bana kalmasa bile..) Yürüdük, off-road yaptık, yürüdük, ayının izlerini gördük ama sonunda dünyanın merkezine giden kapıyı bulduk. Aşağı baktık, oradan biri bize gel gel (Murat Hoca) dedi. Korktuk o zaman yukarı çıktı ve bizi sardı, sarmaladı, aşağı indirdi. Aşağıda dolandık, arandık, bir örümböcüğün hayatına kast ettik. Orada örümböcükden başkaları da vardı. Bize yol gösterdi, ilgi gösterdiler, destek verdiler. (Fatih ve Emine Hoca) Sonra dediler bu işin sonu yok, hadi çıkalım. Çıktık, çıktık sonunda baktık bir duvar, yine korktuk. Yine aynı ak sakallı dedi ki sizin "Yeriniz yeryüzü, hadi çıkın bakalım buradan". Bu sefer bizi bağladı, toparladı, kaf dağından aşırdı... Herkes ermiş muradına, üç elma da düşmüş... Yukarıdakiler bağırmış... "Daşşşşşş...."
Kurban bayramında mağara keşfine gelmenin en güzel ve en zor yanlarını bugün keşfettik. Tek kelimeyle Bayramlaşmak. Askeriye bayramlaşması usulü tüm köyle el sıkışmak neyse de kimseyi kırmamak ve rehberimizi yola çıkmaya ikna etmek için yemek yemeden ayrılamamak... Sabah 10.30 kavurma, pilav, çorba... hatta bazen tatlı. İlk mağaradan 3 saat sonra dönüş.. yeni köy aynı menü... Çıtırların bir kısmı yemek yememek için arabada uyuma takliti yaparken diğerleri kahramanca köylüleri ikna etmekteydi.. Günün ana olayı ise Kurtgirmez'e giriş oldu. Mağara çok güzel spiraller çizerek çeşitli kollardan gidiyor. Böyle dolanmaya alışmış olsak gerek ki mağaradan çıkışta(ki hava kararmıştı) Kurtgirmezde 1 saatte gittiğimiz yolu 2 saatte ancak döndük. GPS çok faydalı bir cihaz. Tamamen ters yönde gitmekte olduğunuzu veya daireler çizmekte olduğunuzu çok güzel tespit ediyor. Ancak kullanımı ciddi bir takım çalışması gerektiriyor. Hava karardıktan sonra kurt girmeyen ormanlarda dolanmak isterseniz aklınızda bulunsun.
Kaval Cıngırı'nda ikinci günümüzü geçirdik ama bitiremedik. Önce dün başından döndüğümüz 20 metrelik inişi döşedik. Bunun dibinde (yaklaşık -55'de) mağara bitti derken 30 cm genişliğinde bir çatlağın arkasında genişleme olduğunu farkettik. Fatih "ben geçicem, ben geçicem" diye gaza geldi, ama bütün TİT takımlarını çözdükten sonra dahi sığmayınca iş bana düştü. Göğüs kafesimi geçirdim, ama başka bir sorun çıktı. Çatlağın sola sertçe yaptığı kıvrımı üst bacak kemiğim dönemiyordu. Sonra Emine denedi, o da kramplanınca vazgeçti. Çatlak bizi püskürtmek üzereyken, biraz çekiçle yapılan kozmetik müdahale, biraz da zorlamayla kendimi karşı tarafa atabildim. Ne var ki ~4 metrelik bir iniş ile gerçekten sonlandı mağara.
Evetttt, gene geldik sevgili Paşakonağımıza!!!
0 yorum:
Yorum Gönder